Twórcą pierwszego papieru jest Tsai Lun ( 62-121 przed naszą erą), urzędnik cesarza Han Ho Ti, pochodzący z prowincji Hunan w Chinach południowych. Próbując zastąpić nieustawne i mało wytrzymałe tabliczki w bibliotece cesarskiej bardziej stosownym materiałem do pisania, postanowił wypróbować również surowców roślinnych. Papier, który wyprodukował, zawierał korę z drzew, odpad konopny i resztki sieci rybackich. Jego odkrycie zaimponowało cesarzowi, a ponieważ nowy materiał był nie tylko lekki, ale również pisanie na nim było łatwe, znalazł w Chinach ogólne zastosowanie. Podczas następnych stuleci technologia produkcji papieru była wiele razy zmieniana i ulepszana. Owszem podstawowy pomysł Tsai Luna został niezmieniony do dziś. Jego metodę nabierania masy papierowej na sito stosowały dalsze pokolenia mistrzów rzemiosła papierniczego.
W VIII wieku, podczas wojny chińsko-arabskiej przedostała się tajemnica produkcji papieru do Samarkand dzięki jeńcom chińskim. Stąd w następnych latach rozszerzyła się do krajów azjatyckich a potem przez Afrykę do Europy. Pierwsze warsztaty założone przez Arabów produkujące papier pojawiły się na obszarze dzisiejszej Hiszpanii (Xativa – roku 1144, Albarells w Katalanii - roku 1193) i również Włoch (Fabriano – roku 1268). W XV wieku rozpoczęto produkcję papieru również na obszarze Szwajcarii, Austrii, Czech, Polski i Anglii.
Pierwszą pisemną wiadomość dotyczącą produkcji papieru na ziemiach czeskich znaleziono w registrze kancelarii królewskiej z czasów panowania króla Vladislava II. z lat 1498 aż 1502. Chodzi o wypis z konceptu dokumentu z dnia 24 maja 1499, danego w Budíně, na podstawie którego król pozwala młynarzowi opata Jana z klasztoru we Zbraslavi , żeby "týž mlynář šatuov starých, kteréž k dělání papíru příslušejí, jinam ze země voziti a prodávati nedopúštěl, než sám, aby je kupoval a papier z nich pro obecný užitek země České dělal".
W Czechach następuje w XVI wieku wielki rozmach w produkcji papieru. Powstała papiernia trutnowska, o której pierwsza informacja pochodzi z początku wieku (rok 1505). Następnie powstają według czasu potwierdzonej produkcji frydlantska (przed rokiem 1516), praska staromiejska (według filigranu z roku 1524) i dwie papiernie w Libni (około roku 1530). Z czasów koło roku 1540 wspominana jest papiernia starogórska ( nazywana Jihlavska) i chebska. W tym czasie prawdopodobnie powstała również papiernia w Dusznikach w Kladsku (w obecnej Polsce). Chyba do połowy XVI wieku można umieścić papiernię w Nedošíně u Litomyšle, w Ústí nad Labem (rok 1559) i papiernię nad Jirkovem (rok 1561). Dalej znane są papiernie w Dolní Poustevně (rok 1569), w Benešově nad Ploučnicí i w Mimoni (rok 1590). Następują papiernia krumlowska (przed rokiem 1572) oraz klatowska (przed rokiem 1583). W ostatnich dziesięciu latach XVI wieku powstały czy już istniały papiernie w Pradze na starém městě, w Jirkově, w Kunčicích u Vrchlabí, Chomutově, Jáchymově jak również papiernia w Velkých Losinách (1596), w tej papier produkuje się do dziś. Razem to 22 papierni istniejących na obszarze Czech w XVI wieku.
Manufaktura Velkolosinská należy obecnie do najstarszych czynnych papierni swojego rodzaju w Europie. Papier czerpany tutaj stale produkuje się tradycyjnym procesem z lnu i bawełny. Dla swej wysokiej jakości i stuletniej żywotności używa się papieru czerpanego przeważnie w sztuce plastycznej, w znaczącej korespondencji prywatnej czy firmowej, do celów reprezentacyjnych, do druku bibliofilii i również w praktyce restauratorskiej. Papiery czerpane i cały asortyment produktów z nich uzyskały trwałe miejsce i popularność u zwolenników tradycyjnego czeskiego rękodzieła.
Unikatowy areał doniosłego zabytku techniki czerpania papieru , która kontynuowana jest ponad czterysta lat i w Europie środkowej nie ma sobie równej, został w roku 2002 ogłoszony władzą Republiki Czeskiej Narodowym Zabytkiem Kulturalnym.
